به قول نزار قبانی

کاش یکی بود
چشمامونو میفهمید،
وقتی ناراحت میشدیم به سینهاش اشاره میکرد
و میگفت
اینجا وطن توست ...

امروز هیچ روز جالبی نبود.با اینکه آدمی هستم که توی هر روز بدی دنبال اتفاقات مثبتش میگردم اما امروز تلاشم به جایی نرسید.توی آزمونم قبول نشدم و براش گریه کردم.خیلی زیاد گریه کردم.سالهاست وارد جنگی شدم

به یلدا دیروز گفتم که حالم بده.گفتم که امروز تنهام و نیاز دارم با کسی حرف بزنم.گفت خیالت راحت.من هواتو دارم.تا الان که خبری ازش نشده.عسل و مائده هم میدونن.اونا هم خبری ازشون نیست.میدونن در چه شرایط بدی هستم و نیستن...هر وقت کسی غمگین باشه براش وقت میزارم،هزینه میکنم که حالش خوب شه.ولی خودم همیشه تنهایی گریه کردم...تنهایی جنگیدم.من دختر تنهای خدام... .